woensdag 7 september 2016

Tutorial Lunchbag

Mijn lunchbag is nu een jaar in gebruik, en ik ben nog steeds enthousiast. Ik krijg er veel leuke reacties op en heb al diverse keren de vraag gehad hoe je zoiets nou eigenlijk maakt. Dus bij deze een beschrijving van hoe ik het doe. Het kan vast ook op vele andere manieren, maar zo gaat het op z'n Karins.

Snijd twee stroken. Ik heb voor de buitenkant een strook genomen van 50 x 22 cm van een gewone katoen en voor de binnenkant een strook van 52 x 22 cm van geplastificeerde katoen.


Leg van beide stroken de goede kanten op elkaar en naai de zijkanten dicht. 

Vouw de onderkanten in een punt waarbij je erop let dat de naad precies in het midden zit. Laat alle naden dezelfde kant opvallen, dan vallen ze straks mooi tegengesteld en krijgt de lunchbag niet zulke dikke proppen naadtoeslag.

Speld de punten vast. Teken voor de binnenkant de naailijnen op de stof. Ik doe dat gewoon met een balpoint. Ik houd van een vierkante bodem en heb dus 4 cm aan beide zijden van de naailijn afgetekend. Neem je een smallere bodem, dan zal de bag wat platter en hoger worden.

Wanneer alles gespeld is ziet het er zo uit:

Leg beide bodems met de verkeerde kanten op elkaar. Als de naden allemaal dezelfde kanten op vallen, dan zullen ze tegengesteld zijn. 


Stik over de lijn, waarbij beide bodems aan elkaar gestikt worden. Dit is op zich niet noodzakelijk, maar ik vind het prettig met schoonmaken dat beide lagen aan elkaar vast zitten. Bovendien geeft het wat meer 'body' aan de lunchbag.


Knip de naad op een halve centimeter af en herhaal deze handeling voor de andere kant.

Vouw nu de buitenkant met de goede kant naar boven. Hierbij valt hij om de binnenkant heen. De binnenkant moet boven de buitenkant uitsteken.

Zorg ervoor dat de naden de goede kant op vallen (dit is te zien aan de naden waarbij de bodems op elkaar zijn gestikt. Ook hier vallen de naden dan tegengesteld.


Vouw de stof van de binnenkant om de stof van de buitenkant heen. Geplastificeerde katoen rafelt niet, dus een inslagje is niet nodig. Geplastificeerde katoen kan niet gespeld worden, de gaatjes blijven namelijk zichtbaar, daarom gebruik ik paperclips.


Stik op het randje door. Ik laat daarbij het voetje in het geheel over de geplastificeerde katoen lopen en zet de naald naar links. Doe ik dat niet, dan gaat de stof trekken omdat het voetje meer grip heeft op de geplasificeerde katoen dan op de gewone katoen.


De lunchbag is nu klaar en heeft alleen nog een sluiting nodig. Deze krijgt een lusje en een knoop, maar ook een houtje-touwtje sluiting werkt goed. Een andere mogelijkheid is een kliksluiting. Ik heb hiervan nog een hele collectie die ik van onze oude tentjes heb afgeknipt. Ook oude tassen worden hier niet weggegooid voordat alle onderdelen die voor hergebruik geschikt zijn eraf gehaald zijn. Laat hier dus je fantasie de vrije loop.

Maak van een stukje stof een smal strookje dat als lusje kan dienen.



Markeer het midden met een speld, en zet vervolgens het lusje eraan. Naai daarna de knoop aan.

Om de lelijke aanhechtingsplaats van het lusje te camoufleren heb ik daar een sierknoopje opgenaaid.

De lunchbag is klaar!

Of de geplastificeerde katoen voedselveilig is weet ik niet, maar ik ben nog van de generatie die als baby blijmoedig op weekmakers heeft liggen sabbelen, dus daar maak ik maar geen punt van.

En nu waarom ik zo blij ben met mijn lunchbags: als je je brood op hebt, vouw je hem plat op en neemt hij geen ruimte meer in in je tas! Ideaal!


Varieer naar hartelust met de maten. Door de bag wat smaller of lager te maken, of door een smallere of bredere bodem krijgt hij een geheel andere uitstraling. Bovendien is het een prima manier om resten stof te verwerken.

Hieronder nog een paar versies met een aantal verschillende sluitingen.

Op de planning staan nog "broodzakken" voor ons eigen gebakken brood. Feitelijk werkt dat op dezelfde manier, alleen de maten moeten aangepast worden.

Karin 

zondag 4 september 2016

Hibernating

Het is al weer een jaar geleden dat ik het laatste berichtje schreef. Studeren, werken en handwerken gaat niet zo goed samen. Er is dus weinig gehandwerkt het afgelopen jaar. Feitelijk heb ik alleen gebreid. Dat kan ik zelfs als ik heel erg moe ben ;-)

Op oudejaarsdag ben ik een ambitieus project gestart in de vorm van Persian Dreams. Deze deken bestaat uit 24 hexagons. Inmiddels heb ik er 12 klaar, waarvan er 10 te zien zijn op onderstaande foto. De andere twee moeten nog worden geblockt.




Het patroon bevat 6 hexagons, wil je allemaal verschillende maken dan kun je het expansion pack kopen of zelf aan het ontwerpen slaan. Dat laatste heb ik dus gedaan en ik moet zeggen dat het een heel leuke uitdaging is. Maar omdat ik sneller breide dan ik kon tekenen heb ik het expansion pack toch ook nog gekocht. Zo kan ik altijd breien, óók als ik nog geen nieuw ontwerp klaar heb.

De hexagons zijn random gerangschikt. Pas als ik ze allemaal af heb bepaal ik de definitieve schikking. Over de rand beraad ik mij nog, de rand die het origineel heeft wordt het zeker weten niet.

Karin 

zaterdag 5 september 2015

Bags, bags, bags...

Al een tijdje was ik helemaal weg van die leuke uitwasbare lunchbags. In een serieuze poging om minder plastic te gaan verbruiken, en dus geen brood meer mee te nemen in broodzakjes, heb ik er nu een paar genaaid. Natuurlijk kun je ook de oude vertrouwde broodtrommel meenemen, maar het nadeel daarvan is dat die nog steeds veel ruimte in je tas inneemt nadat je hem leeggegeten hebt...

Ik had nog wat lapjes geplastificeerde katoen liggen. Dus aan de slag. Een paar middagen achter de naaimachine leverde een aantal lunchbags op.


Dit was de eerste versie. Een katoentje uit mijn voorraad MAXX-stoffen, met een binnenzijde van geplastificeerde katoen.


En hier nog een paar andere varianten. Door wat te variëren met de breedte van de bodem en de sluitingen, lijkt het toch steeds weer anders. Inmiddels zijn ze in gebruik en ik kan zeggen dat het prima bevalt. Doordat ik de bodems van de voering en de buitenkantstof aan elkaar heb gestikt, laten ze zich heel goed binnenstebuiten keren. Met een vochtig doekje zijn ze dus in een mum van tijd weer schoon. Eén keer per week wassen is dan voldoende. En mijn brood blijft er goed vers in. Ze hebben maar één nadeel: ze zijn te groot. Ik kan er wel 8 boterhammen in kwijt, maar zo veel eet ik helemaal niet. Dus misschien ga ik nog eens aan de slag voor wat kleinere.

De gebruikte sluitingen zijn gerecycled van onze oude tentjes, die ik met pijn in het hart weg moest gooien omdat ze inmiddels zo lek als een zeef waren... Vóór het weggooien heb ik alle plastic sluitingen eraf geknipt. En die kwamen nu prima van pas!


Bovenstaande lunchbag heeft een verstelbare sluiting, dit omdat deze bag wat groter is. Het is bovendien de enige die ook aan de buitenkant geplastificeerde katoen heeft. Onderstaande bag heeft een variant op de houtje-touwtje sluiting, in dit geval een plasticje-plasticje. Dat functioneert ook prima.

De bags zijn, uiteraard, niet waterdicht. Dat kan ook niet, ze lekken op de naden. Maar vocht lekt er niet zo heel snel door heen, waarbij de versie waarvan ook de buitenkant van geplastificeerde katoen is, vocht duidelijk langer tegenhoudt.

Helemaal in de mood voor het maken van tasjes, heb ik vervolgens een tas genaaid volgens de mooie fototutorial van deze site. De tas was eigenlijk bedoeld voor mijn laptop, maar viel te klein uit. Hoewel het een mooie stevige stof is, en ik daarom dacht dat ik hem niet extra hoefde te verstevigen, blijkt de tas toch te slap te zijn.

 
De tas functioneert echter prima als schoudertas en is dan ook al in gebruik! Aan de achterkant zit een royaal ritsvak en aan de voorkant twee kleine vakken.

Vakjes zitten er nooit genoeg in een tas, dus aan de binnenkant een groot vak en een kleine. Daarnaast nog een haak voor de sleutelbos. Eigenlijk had ik hier met de plasticje-plasticje sluitingen een ophangmogelijkheid willen maken voor een (nog te maken) laptophoes, maar omdat mijn laptop er sowieso al niet inpaste heb ik dat maar achterwege gelaten.


Zoals zo veel handwerksters ben ik een enorme hamster en heb ik veel te veel op voorraad. Al deze bags heb ik van materialen uit mijn voorraad gemaakt. Dat is leuk handwerken zo zonder kosten!

Karin

zondag 12 juli 2015

Studeren

September 2014 startte ik een studie voor een tweede bevoegdheid. Studeren naast een baan is pittig en zoals te verwachten bleef er weinig tijd over voor handwerken. Er zijn wat breiwerken afgekomen, maar die moet ik nog blocken... De Naaimachine heb ik de afgelopen maanden nauwelijks aangeraakt en ook de lapjes bleven in de kast.

Toch een update van de laatste maanden. Voor mijn studie moest ik voor de module Ausland 30 dagen in Duitsland doorbrengen. Dat hoefde niet een maand aaneengesloten, het mochten ook "losse" dagen zijn. Ook enkele Duitstalige activiteiten in Nederland mochten gebruikt worden.
Vorige maand sloot ik deze module af. Uiteindelijk heb ik 14 "losse" dagen gedaan in combinatie met een tweeweekse taalcursus bij het Goethe Instituut in Schwäbisch Hall.

Hieronder een foto-impressie van dertig dagen Duitsland.


"Kaffee und Kuchen" in Munster. De stukken taart waren enorm!


In Krefeld bezocht ik een theatervoorstelling van "Der Besuch der alten Dame", naar het boek van Friedrich Dürrenmatt. Verrassend goed!


Deze quote van Paul Bocuse spotte ik in een restaurant.


Een prachtig wandkleed in de St. Victordom in Xanten.


Oud muziekschrift, eveneneens in de Xantener Dom.


Het "Dreikönigenhaus" in Trier, gebouwd in 1230.


In het Rheinische Landesmuseum in Trier bezocht ik het "Mediales Raumtheater Im Reich der Schatten". Een combinatie van hedendaagse digitale techniek met grafmonumenten van rond Christus, dat een beeld schetst van het Trier in de oudheid. Een aanrader!


Oppassen voor overstekende serveersters in Wuppertal.


Schwäbisch Hall, een prachtige stad in de deelstaat Baden-Württemberg.


Dit paradijsje bevond zich midden in de stad!


Gefotografeerd vanaf de trappen van de St. Michaelskerk. De kerk is beroemd, maar ik viel helemaal voor deze prachtige huizen in oranje en groen.


Een eigenwijze ezel als trapleuning met op de achtergrond het, volgens kenners, mooiste huisje van Schwäbisch Hall.


Ook geiten blijken koppig te kunnen zijn...


En tot slot "Haus Zum grünen Baum", een prachtig gerestaureerd vakwerkhuis van het Goethe Institut Schwäbisch Hall, waar ik twee weken een appartementje had.

Karin 

woensdag 4 februari 2015

Even niet opletten...

Blok 9 van de Cinco was bijna klaar. Ik moest nog één tussenrand. Dat ging op zich best lekker, maar ik lette even niet op en toen ging het mis.

Dit was het blok zoals ik het gedacht had:


Tja, en pas toen ik de blauw-gele rand helemaal af had, zag ik dit:


Als je goed kijkt zie je de speld zitten. Die zit exact op de naailijn... Er valt hier dus zelfs niets meer te smokkelen. Ik heb nog overwogen om er een smal bandje op te naaien, maar dat is allemaal lapwerk. Niks waard! Dus een nieuw patroondeel getekend en een nieuwe strook genaaid. Omdat ik deze strook nog wel wil recyclen, konden het niet exact dezelfde kleuren zijn. De nieuwe strook geeft het blok weer een geheel andere uitstraling!


Het blijft een avontuur, deze quilt! Met dit negende blok is een kwart van de quilt klaar. Nog 27 blokken te gaan. Ik ga mij bezinnen op de mogelijkheden die de overgebleven strook bieden. 

Karin

woensdag 31 december 2014

Op de valreep...

Op de valreep van 2014 nog een berichtje. De grote stilte op dit blog betekende niet dat er helemáál niet gehandwerkt is! Even een update van mijn Cinco de Mayo.
Blok 1 en 2 had ik al eens laten zien. Daar komen nu blok 3 t/m 8 bij.

Blok 3:

Stofjes zijn niet zomaar stofjes. Vaak hebben ze een verhaal. Zo heb ik het groene glimstofje gekregen van een quiltvriendin. Zij maakt de Cinco óók en we hebben wat lapjes uitgewisseld. Leuk! Het rode stofje met de eenden is al zeker een jaar of 30 oud. Als tiener was ik al weg van patchwork en dit heb ik destijds samen met mijn moeder gekocht. Het quiltproject is nooit wat geworden. Er was toendertijd niet veel informatie voorhanden en mijn kennis was duidelijk niet toereikend om het zelf uit te vogelen. Maar het stofje is altijd bewaard gebleven!


Blok 4: 

Ook in dit blok een lapje van een quiltvriendin. Van het mooie rode stofje met de bloemetjes/hartjes heeft zij haar Tammy gemaakt. Omdat ik het stofje zo gaaf vond, verraste ze mij met een stuk. Lief!


Blok 5: 

Dit blok heeft even wat hoofdbrekens gekost! De brede rand bleek namelijk niet aan één stuk te paperpiecen! Aangezien dit niet vermeld stond in het patroon, was ik daar niet op verdacht. De eerste poging belandde dus in de prullenbak en na enige ruggenspraak met vriendinnen heb ik het patroon in delen gepaperpieced waarna ik de losse delen aan elkaar heb gezet.


Op bovenstaande foto is de "route" te zien. En omdat het best lekker ging, nog maar meteen zo'n zelfde blok erachteraan! 


Blok 6:

Ik vind het erg leuk om te zien hoe anders een blok wordt door alleen maar andere stoffen te gebruiken!


Blok 7:

In dit blok heb ik dan eindelijk de swirl verwerkt die ik in het begin van dit project al maakte, maar die eigenlijk nergens bij pastte...


En, last but not least, blok 8:



Ik had het idee dat ik alleen maar hele felle stoffen nodig had voor dit project. Nu ik eenmaal bezig ben, merk ik dat donkere stoffen er ook prima bij passen. Sterker nog, dat ze voor het nodige contrast zorgen! Die ontdekking heeft de beschikbare stoffenvoorraad opeens verdubbeld! Voorlopig kan ik dus nog even vooruit! Nog 28 blokken te gaan...

Een goed uiteinde gewenst en een heel gelukkig, gezond en creatief 2015!


Karin