Jane

Op dit moment heb ik weinig handwerktijd, dus veel is er niet te laten zien. Ik ben weliswaar wat gevorderd met de Pink Ocean, maar dat is niet interessant om te laten zien, de shawl is alleen wat langer geworden. Nog een weekje, dan is het herfstvakantie en hoop ik weer wat te kunnen handwerken.

In de vakantie wil ik graag verder met mijn Jane. Deze quilt ben ik in de zomer van 2011 begonnen samen met haar. Het is één van onze vele gezamenlijke projecten. We blijken toch steeds weer voor dezelfde patronen te vallen. Dit was toch wel een heel bijzonder project. Het patroon komt uit het boek “Quilts in de zon” van Kaffe Fasset en het heet Janes Ruiten. Het lijkt een eenvoudig patroon met al die rechte lijnen, maar schijn bedriegt. Jane is een pittige tante!

We zijn gestart met een dagje gezamenlijk stoffen snijden, met dit als resultaat:

Later zou ik er achter komen dat het véél te veel stroken zijn. Rekenen is nooit mijn sterkste kant geweest…
Van al die stroken heb ik met mallen ruiten gesneden waarna de zwarte tussenstroken er aan genaaid werden. Dat leverde deze rij met ruiten op. De stof op de voorgrond is de achterkant stof. Ik vind ‘m foeilelijk, maar hij past er perfect bij en er zat nog precíes genoeg op de rol…

Omdat ik niet dezelfde stoffen heb gebruikt als in het boek aangegeven staan, moest ik zelf een compositie maken. Ik had niet echt een idee hoe ik dat aan moest pakken, dus heb ik een laken op de grond gelegd en daarop mijn ruiten gelegd. De hele quilt is gespiegeld, zowel van boven naar beneden als van links naar rechts, dus het was opletten geblazen. Een foutje is snel gemaakt. Dit heeft dus dagen op de grond gelegen, totdat de top in elkaar zat. Mijn gezin stapte heel lief al die dagen keurig om het geheel heen!

De verhouding is ongeveer 3/4 paars en 1/4 groen. Ik bleek toch nog wat ruiten tekort te komen, maar dat ontdekte ik pas bij het naaien. Gelukkig had ik er nog wel een paar over dus dat was snel opgelost.

Als tussenvulling heb ik Bamboo Luna gebruikt. Ik vind het heerlijk aanvoelen maar het is wel loeizwaar! De middenruit heb ik gequilt. Dat was ik met de kleine ruiten ook van plan, maar op sommige stoffen waren de quiltlijnen amper te zien. Dat vond ik niet mooi.

Dus ben ik de quilt, net als die in het boek, gaan knopen. Bijkomend voordeel is dat de wat minder mooi doorlopende lijnen zo een beetje verdoezeld worden.

Zoals gezegd, rekenen is niet mijn sterkste kant: ik had nog heel wat ruiten over. De groene ruiten heb ik gebruikt om een bies van te naaien. De paarse ruiten en stroken die ik nog over heb, worden een versneden nine-patch quilt!

En waar zit nou de moeilijkheid in vraag je je misschien af? Dat zit ‘m in de schuine lijnen die door moeten lopen. Dat betekent dat je de naden ‘kruislings’ op elkaar moet leggen om na het naaien een rechte lijn over te houden. En dát valt bepaald niet mee.

Karin

Blij

Lang geleden leende ik een boek over brood uit de bibliotheek. Uit dat boek leerde ik om zelf een zuurdesem te kweken en ik haalde er een overheerlijk recept voor kruidkoek uit. Wát een boek, dat wilde ik graag zelf hebben! Helaas, het was ‘out of print’.

Inmiddels had ik wel wat andere boeken van deze schrijfster gevonden (en gekocht). Ik was fan! Welk recept ik ook van haar probeerde, het was altijd een succes. In iedere nieuwe boekwinkel waar ik kwam keek ik tegen beter weten in toch bij de kookboeken, af en toe zocht ik eens op marktplaats, maar het door mij zo felbegeerde boek bleef onvindbaar. Tot vorige week. Toen vond ik het!

Ik heb geboden en ja hoor, het is voor mij! Het blijkt ook nog eens een puntgaaf exemplaar te zijn. Hoe blij kun je zijn? Héél blij!

Karin

In de herkansing

Mijn mystery shawl heeft het niet gered, ik heb hem uitgetrokken. Het werd gewoon niet wat ik er van verwacht had, het patroon viel me tegen en ook het garen kwam met dit patroon niet goed tot z’n recht.

Maar dan zit je met een halve bol kreukelgaren, dat zich vervolgens nooit meer zo mooi laat verwerken als de eerste keer. Dat moet je dus ‘ontkreuken’. Gelukkig is dat heel simpel. Wol keert namelijk altijd weer in z’n oorspronkelijke vorm terug als het nat wordt.

Dus maak je eerst weer een streng van je bol, vervolgens maak je het garen nat en dat hang je te drogen. Et voilà, dan is dit het resultaat:

Mooi he? Zo goed als nieuw. :) 

Meteen na het uittrekken zat ik weer in het pruttelstadium: wat zal ik nu van dit mooie garen gaan maken? Het is dit patroon geworden, een ontwerp van Shireen Nadir.

De kabel zag er ingewikkeld uit, zo een had ik nog nooit gemaakt. Gelukkig bleek het mee te vallen. Het patroon laat zich eenvoudig breien, er staan niet zo veel steken op de pen, dus het vordert ook nog eens redelijk snel.

Nog even een close-upje van het patroon.

 

 Karin

Update, update, geen update

Het is vandaag ufo-update dag en ik moet bekennen dat het niet goed gaat met mijn ufo. Die is de afgelopen maand letterlijk geen steek gevorderd. Hij ligt netjes in z'n ring naast de piano te wachten op enige aandacht... Zie hier de eenzame ufo.

 

Op de voorgrond de gesneden lapjes voor een versneden ninepatch quilt. Dit zijn de restlapjes van mijn Jane-quilt. Rekenen is niet mijn sterkste kant en bang als ik ben om tekort te komen, had ik véél te veel stroken gesneden voor de ruiten van Jane. Dus toen de top in elkaar zat, bleef ik met heel wat meters gesneden stroken zitten. Ooit maakte ik een babydekentje van versneden ninepatchblokken en dat wilde ik ook nog eens overdoen 'in het groot'. Dit is echter een project dat voorlopig even niet 'aan de beurt' is, dus vermoedelijk blijven de lapjes voorlopig nog even op hun dienblaadje liggen.

Nu is het niet zo dat ik helemáál niets heb gedaan de afgelopen weken. Ik heb dus toch een paar updates.

Allereerst mijn Birds of Paradiseblok. Ik ben inmiddels ruim over de helft met het appliceren van de vormen. Het gaat niet zo vlot als ik gedacht had (ik ben behoorlijk optimistisch ingesteld :P ), maar het resultaat is niet verkeerd. Niet alles is naar m'n zin, maar voor een eerste oefening na de masterclass van Ted is het wel oké.

Een ander project dat weer een stukje gevorderd is, is de KAL mystery 28#. Inmiddels zit ik halverwege clue 3.

Wat ik hier niet mooi aan vind is dat clue 3 niet mooi recht boven de figuren van clue 2 uitkomt. Mijn gevoel voor symmetrie komt hier heftig tegen in opstand! Ik heb overwogen om het uit te trekken... Echt besloten heb ik nog niet, maar ik vind het een minder mooi onderdeel van het patroon.

Karin

Nieuw project

Al enige tijd was ik op zoek naar heel dun lacegaren. Ik had mijn zinnen gezet op garen met een looplengte van 1250 m per 100 g. Ik houd van heel fijn handwerk en dat leek mij helemaal het einde.


Pfff. Dat was het ook. Het einde van een illusie. Kijk, dit kocht ik tijdens mijn vakantie in Italië.

Het roze garen had ik bedacht voor het breien van de Mystery#28 KAL. Heel verstandig breide ik eerst een proeflapje en besliste dat ik het zou breien op pennen 3,5. Eenmaal bezig bleek dat niet zo prettig te werken.

Het probleem bleek namelijk dat het garen zo dun is dat bij de teruggaande naald de omslagen niet te onderschieden waren van de steken. Na de zoveelste fout heb ik het uitgetrokken en ben opnieuw begonnen op pennen 2,5. Dit ging beter, voor zo lang als het duurde. Zelfs de lifeline kon de zaak niet meer redden toen ik weer een fout maakte. Ik kreeg de steken gewoon niet meer goed terug op de naald.

Ik was het gepier helemaal zat en pakte een mooi handgeverfd sokkenwolletje wat ik bij haar kocht.

Wat een verschil! Na het superdunne lacegaren leek het wel of ik met touw aan het breien was! Maar het resultaat vond ik wel mooi dus ik belsoot om door te gaan.

Kijk eens wat een verschil, beiden bevatten exact even veel toeren.

Het gaat dus geen ragfijne laceshawl worden zoals gepland, maar een lekkere warme gebruiksshawl.

In het lacegaren moet ik mijn meerdere erkennen. Althans voorlopig dan. Want die drie mooie bollen hang ik niet zomaar aan de wilgen, die gaan in de herkansing! Op 1 september begint de Fall Mystery Shawl. Dan waag ik een nieuwe poging op pennen 2. Tot die tijd vermaak ik mij met de Mystery#28.

Karin

Voorraad verslinden

Soms (lees: regelmatig) zie je iets moois wat je graag wilt maken. Je springt op je fiets, gaat het benodigide materiaal kopen en start vol enthousiasme het project. En dan blijkt het toch allemaal wat tegen te vallen, het project wordt niet wat je je er van voorgesteld had. Gevolg: het project wordt uitgehaald en het bolletje belandt in de bolletjesbak of de lapjes gaan op de stapel.

Enige tijd terug heb ik daarom al eens een half jaar een 'koop-time-out' genomen, alleen gebruikt wat ik al had. Oftewel "Use What You Have", in goed Nederlands "Voorraad Verslinden". Ik denk dat het zo geleidelijk aan weer tijd wordt om dat nog eens te doen.

Dus: vanaf heden verslind ik mijn voorraad. Tot 10 februari 2013 zal ik niets kopen. De enige uitzondering: als ik iets nodig heb om een bestaand project af te kunnen maken, dan mag ik het kopen. Ik koop geen materialen voor nieuw op te starten projecten!

Karin