Op oudejaarsdag 2015 startte ik met de Persian Dreams, met eigenlijk het idee om iedere twee weken een hexagon te breien, zodat de deken eind 2016 af zou zijn. Dat is dus niet gelukt. De eerste paar maanden ging het goed, maar vanaf mei heb ik eigenlijk niet voldoende tijd gehad. Tijd om te kijken hoe ver ik wél gekomen ben.
Twaalf hexagons zijn helemaal klaar. Nummer 13 ligt nog verfrummeld op een draadje te wachten op het afhechten van de draden. Daarna een badje en blocken.
Tussendoor heb ik nog wel een col gebreid: de Red River Valley, mijn versie van Escherzade cowl.
Het origneel was enkel gebreid, maar omdat ik het niet mooi vond om de witte steken van de rand averecht te breien, ging hij natuurlijk omkrullen... Dus heb ik maar besloten om hem dubbel te breien. Dit is de binnenkant:
Eigenlijk vind ik de binnenkant mooier, maar dat komt door het kleurverloop. Ik had gehoopt dat de voorkant van wit tot donker zou verlopen, maar dit garen kent een té lang verloop om dat voor elkaar te krijgen in zo'n klein project.
Hieronder nog een detail van het patroon.
Voordat ik verder ga met de Persian Dreams, ga ik eerst nóg een col breien. Nadat ik de mijne af had, kreeg ik al meteen een bestelling van mijn zoon.
Ik wens iedereen een fantastisch 2017 toe!
Karin
Posts tonen met het label Breien. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Breien. Alle posts tonen
zaterdag 31 december 2016
woensdag 23 november 2016
Redden wat er te redden valt
Niet gehinderd door enige kennis van zaken, stortte ik mij in maart 2013 op het breien van de Thistle. Het ging eigenlijk best goed. Tot aan de laatste rij bloemen... daar wilde ik geen half patroon van de volgende rij meer tussen hebben, dus moest ik de inbreikleur grote stukken meevoeren. Dat ging niet zo goed.
Die laatste toeren waren ook veel losser gebreid dan de rest. Tja, ik heb nou eenmaal geen vaste hand van breien. En toen bij het breien van die rand dan ook nog de kabel uit de naald losschoot, belandde de shawl in de kast. En daar kwam ik 'm gisteren weer tegen.
Toch wel zonde om er niets mee te doen. Ik besloot om te proberen om die lange meevoerdraden door te knippen en af te hechten. Tot zo ver het goede plan: géén haalbare kaart!
Als laatste redmiddel heb ik 'm gevilt. Die te strakke draden heb ik allemaal doorgeknipt, de rimpels gladgetrokken en daarna in de droger. *slik*
Maar wat een briljante methode is dat, vilten in de droogtrommel. Je kunt het proces vrij goed volgen en stoppen zodra je het genoeg vindt. Ik wilde een soepel gevilte shawl, en dat is gelukt! Ik moet nu alleen de steek nog afwerken. Normaal brei je daar nog een rand omheen, maar omdat de shawl toch al niet echt goed was, had ik daar geen puf meer voor. Het nieuwe plan is om de achterkant af te werken met satijnband. Dat moet ik dan nog wel eerst ergens op de kop tikken!
Wordt vervolgd dus...
Karin
Die laatste toeren waren ook veel losser gebreid dan de rest. Tja, ik heb nou eenmaal geen vaste hand van breien. En toen bij het breien van die rand dan ook nog de kabel uit de naald losschoot, belandde de shawl in de kast. En daar kwam ik 'm gisteren weer tegen.
Toch wel zonde om er niets mee te doen. Ik besloot om te proberen om die lange meevoerdraden door te knippen en af te hechten. Tot zo ver het goede plan: géén haalbare kaart!
Als laatste redmiddel heb ik 'm gevilt. Die te strakke draden heb ik allemaal doorgeknipt, de rimpels gladgetrokken en daarna in de droger. *slik*
Maar wat een briljante methode is dat, vilten in de droogtrommel. Je kunt het proces vrij goed volgen en stoppen zodra je het genoeg vindt. Ik wilde een soepel gevilte shawl, en dat is gelukt! Ik moet nu alleen de steek nog afwerken. Normaal brei je daar nog een rand omheen, maar omdat de shawl toch al niet echt goed was, had ik daar geen puf meer voor. Het nieuwe plan is om de achterkant af te werken met satijnband. Dat moet ik dan nog wel eerst ergens op de kop tikken!
Wordt vervolgd dus...
Karin
zondag 4 september 2016
Hibernating
Het is al weer een jaar geleden dat ik het laatste berichtje schreef. Studeren, werken en handwerken gaat niet zo goed samen. Er is dus weinig gehandwerkt het afgelopen jaar. Feitelijk heb ik alleen gebreid. Dat kan ik zelfs als ik heel erg moe ben ;-)
Op oudejaarsdag ben ik een ambitieus project gestart in de vorm van Persian Dreams. Deze deken bestaat uit 24 hexagons. Inmiddels heb ik er 12 klaar, waarvan er 10 te zien zijn op onderstaande foto. De andere twee moeten nog worden geblockt.
Het patroon bevat 6 hexagons, wil je allemaal verschillende maken dan kun je het expansion pack kopen of zelf aan het ontwerpen slaan. Dat laatste heb ik dus gedaan en ik moet zeggen dat het een heel leuke uitdaging is. Maar omdat ik sneller breide dan ik kon tekenen heb ik het expansion pack toch ook nog gekocht. Zo kan ik altijd breien, óók als ik nog geen nieuw ontwerp klaar heb.
De hexagons zijn random gerangschikt. Pas als ik ze allemaal af heb bepaal ik de definitieve schikking. Over de rand beraad ik mij nog, de rand die het origineel heeft wordt het zeker weten niet.
Karin
Op oudejaarsdag ben ik een ambitieus project gestart in de vorm van Persian Dreams. Deze deken bestaat uit 24 hexagons. Inmiddels heb ik er 12 klaar, waarvan er 10 te zien zijn op onderstaande foto. De andere twee moeten nog worden geblockt.
Het patroon bevat 6 hexagons, wil je allemaal verschillende maken dan kun je het expansion pack kopen of zelf aan het ontwerpen slaan. Dat laatste heb ik dus gedaan en ik moet zeggen dat het een heel leuke uitdaging is. Maar omdat ik sneller breide dan ik kon tekenen heb ik het expansion pack toch ook nog gekocht. Zo kan ik altijd breien, óók als ik nog geen nieuw ontwerp klaar heb.
De hexagons zijn random gerangschikt. Pas als ik ze allemaal af heb bepaal ik de definitieve schikking. Over de rand beraad ik mij nog, de rand die het origineel heeft wordt het zeker weten niet.
Karin
donderdag 28 augustus 2014
Wrens of Ryedale
De Wrens of Ryedale is mijn versie van de Ka'ana shawlette van Ravelry. Het is een eenvoudige shawl om te breien maar het resultaat is groots!
De naam komt van de camping in Yorkshire waar ik het grootste deel van de shawl gebreid heb. De shawl is gemaakt van Araucania Ranco Solid in een warm oranje. Omdat dit garen dunner is dan voor het origineel gebruikt werd heb ik het patroon vergroot.
Karin
zondag 20 juli 2014
Show and Tell
De afgelopen maanden was het bijzonder stil op dit blog, dat wil echter niet zeggen dat er helemaal niet gehandwerkt is. Hierbij een kleine show and tell.
Allereerst is mijn rippledeken afgekomen. Deze is de afgelopen maanden al veelvuldig gebruikt. En wanneer hij niet in gebruik is, hangt hij over de leuning van de bank. Hij meet ca. 140 x 200 cm. Lekker royaal dus.
Verder heb ik een kraamkadootje gemaakt voor een collega. Zij kreeg een dochter die de mooie naam Rhodahlia kreeg. Traditiegetrouw maak ik dan een handdoek waar ik de naam van de baby op appliceer. Voor deze handdoek heb ik de letters van het geboortekaartje vergroot. Dit print ik dan op papier, dat naai ik vervolgens samen met de te appliceren stof op de handdoek met een hele kleine steek. Daarna komt het vervelendste deel: het wegscheuren van het papier. Als dat gedaan is knip ik de stof bij tot vlak langs het stiksel waarna ik er nogmaals overheen naai met een zigzag. Omdat deze letters wel heel breed maar niet heel hoog waren heb ik de smalste zigzag gebruikt.
Ik heb nóg een kraamkadootje gemaakt: een broekje. Maar ik ben vergeten om er een foto van te nemen...
Een collega ging trouwen. Bij de trouwkaart zat het verzoek om een snoephorloge voor haar mee te nemen. Dit omdat ze de neiging heeft om te laat te komen. Nu vind ik die snoephorloges ongelofelijk vies, dus heb ik er een andere draai aan gegeven. Van mij kreeg ze een handdoekje met Tempus erop (het Latijnse woord voor tijd). Dat leek me wel toepasselijk voor een docente Latijn die vaak te laat komt.
Deze letters waren te klein voor een zigzagsteek. Daarom heb ik ze omgewerkt met de rechte stiksteek voor tricot (dat is een driedubbele stiksteek).
Natuurlijk heb ik ook gebreid de afgelopen maanden. Ik ben alleen letterlijk geen steek opgeschoten. Ik heb het allemaal weer uitgetrokken. O.a. de Wrapette:
Het was niet dat ik het breiwerk niet mooi vond, maar het garen pastte een beetje té goed bij elkaar. Eén van de kleuren in het verloopgaren was exact gelijk aan het paarse basisgaren. Daardoor kwam het streeppatroon dat zo kenmerkend is voor deze shawl niet goed tot z'n recht. Ik ben nog aan het dubben van welk garen ik hem wel wil gaan maken, want dat deze shawl in de herkansing gaat is wel duidelijk. Ik vind het een ongelofelijk gaaf patroon!
Ook ben ik met de Spectra bezig. Hier rust al helemaal geen zegen op. Ik kocht er garen voor op de handwerkbeurs, anderhalf jaar geleden. Dit garen was véél te dun! Voor dat garen heb ik nog steeds geen nieuwe bestemming gevonden. Maar over de Spectra: ik kocht een bolletje Noro. Ik viel helemaal voor een bolletje in mooie zachte kleurtjes. Het paars van bovenstaande shawl combineerde daar mooi mee. Dacht ik. Dat was ook wel zo, maar hier hetzelfde probleem als bij de Wrapette: één van de kleuren uit het verloopgaren was exact gelijk aan het paars waardoor de spietjes niet mooi uit kwamen. Dus.... nieuw basisgaren gekocht. Na lang dubben matchte bruin er het beste bij. Nu is bruin bepaald niet mijn kleur maar ik besloot het een kans te geven. Tja, ik ben er niet blij mee. Ik denk dat ik deze nóg maar een keer uit ga trekken....
Op de foto vind ik het toch wel weer mooi, maar als ik er mee aan het breien ben... Ik dub nog even wat ik er mee ga doen.
Het heeft even geduurd maar de top van mijn Purple Delight is klaar en inmiddels ook gedubbeld. Dat had nog even wat voeten in aarde: om de een of andere onverklaarbare reden werkte de lattenmethode niet. Ik kreeg zowel de achterkantstof als ook de top niet mooi glad om de latten. Dus de meubels aan de kant en de hele zwik vastgeplakt op de vloer. Toen bleek de zwarte rand die ik er omheen had gezet te lubberen! Daarom maar het tornmesje ter hand genomen en de rand verwijderd. Daarna op de knietjes om de lagen op elkaar te rijgen. En dat is gelukt!

De top bestaat geheel uit paars, zwart en wit en ik heb er een mooie zwart-witte achterkant bijgevonden. Helaas was de stofbreedte nét niet toereikend voor de quilt, vandaar de zwarte baan die over de achterkant loopt.
En last but not least, heb ik ein-de-lijk mijn beugeltasje eens afgemaakt. Het tasje zelf was al maanden klaar, maar ik had de puf niet om de beugel er aan te naaien. Nu heb ik maar eens even de kiezen op elkaar gezet en het tasje afgemaakt. Ik ben er blij mee! Dit wordt mijn breitasje. Er kunnen met gemak twee strengen garen in en er zitten vakjes in waarin ik mijn stekenmarkeerders etc. kwijt kan.
Karin
Allereerst is mijn rippledeken afgekomen. Deze is de afgelopen maanden al veelvuldig gebruikt. En wanneer hij niet in gebruik is, hangt hij over de leuning van de bank. Hij meet ca. 140 x 200 cm. Lekker royaal dus.
Verder heb ik een kraamkadootje gemaakt voor een collega. Zij kreeg een dochter die de mooie naam Rhodahlia kreeg. Traditiegetrouw maak ik dan een handdoek waar ik de naam van de baby op appliceer. Voor deze handdoek heb ik de letters van het geboortekaartje vergroot. Dit print ik dan op papier, dat naai ik vervolgens samen met de te appliceren stof op de handdoek met een hele kleine steek. Daarna komt het vervelendste deel: het wegscheuren van het papier. Als dat gedaan is knip ik de stof bij tot vlak langs het stiksel waarna ik er nogmaals overheen naai met een zigzag. Omdat deze letters wel heel breed maar niet heel hoog waren heb ik de smalste zigzag gebruikt.
Ik heb nóg een kraamkadootje gemaakt: een broekje. Maar ik ben vergeten om er een foto van te nemen...
Een collega ging trouwen. Bij de trouwkaart zat het verzoek om een snoephorloge voor haar mee te nemen. Dit omdat ze de neiging heeft om te laat te komen. Nu vind ik die snoephorloges ongelofelijk vies, dus heb ik er een andere draai aan gegeven. Van mij kreeg ze een handdoekje met Tempus erop (het Latijnse woord voor tijd). Dat leek me wel toepasselijk voor een docente Latijn die vaak te laat komt.
Deze letters waren te klein voor een zigzagsteek. Daarom heb ik ze omgewerkt met de rechte stiksteek voor tricot (dat is een driedubbele stiksteek).
Natuurlijk heb ik ook gebreid de afgelopen maanden. Ik ben alleen letterlijk geen steek opgeschoten. Ik heb het allemaal weer uitgetrokken. O.a. de Wrapette:
Het was niet dat ik het breiwerk niet mooi vond, maar het garen pastte een beetje té goed bij elkaar. Eén van de kleuren in het verloopgaren was exact gelijk aan het paarse basisgaren. Daardoor kwam het streeppatroon dat zo kenmerkend is voor deze shawl niet goed tot z'n recht. Ik ben nog aan het dubben van welk garen ik hem wel wil gaan maken, want dat deze shawl in de herkansing gaat is wel duidelijk. Ik vind het een ongelofelijk gaaf patroon!
Ook ben ik met de Spectra bezig. Hier rust al helemaal geen zegen op. Ik kocht er garen voor op de handwerkbeurs, anderhalf jaar geleden. Dit garen was véél te dun! Voor dat garen heb ik nog steeds geen nieuwe bestemming gevonden. Maar over de Spectra: ik kocht een bolletje Noro. Ik viel helemaal voor een bolletje in mooie zachte kleurtjes. Het paars van bovenstaande shawl combineerde daar mooi mee. Dacht ik. Dat was ook wel zo, maar hier hetzelfde probleem als bij de Wrapette: één van de kleuren uit het verloopgaren was exact gelijk aan het paars waardoor de spietjes niet mooi uit kwamen. Dus.... nieuw basisgaren gekocht. Na lang dubben matchte bruin er het beste bij. Nu is bruin bepaald niet mijn kleur maar ik besloot het een kans te geven. Tja, ik ben er niet blij mee. Ik denk dat ik deze nóg maar een keer uit ga trekken....
Op de foto vind ik het toch wel weer mooi, maar als ik er mee aan het breien ben... Ik dub nog even wat ik er mee ga doen.
Het heeft even geduurd maar de top van mijn Purple Delight is klaar en inmiddels ook gedubbeld. Dat had nog even wat voeten in aarde: om de een of andere onverklaarbare reden werkte de lattenmethode niet. Ik kreeg zowel de achterkantstof als ook de top niet mooi glad om de latten. Dus de meubels aan de kant en de hele zwik vastgeplakt op de vloer. Toen bleek de zwarte rand die ik er omheen had gezet te lubberen! Daarom maar het tornmesje ter hand genomen en de rand verwijderd. Daarna op de knietjes om de lagen op elkaar te rijgen. En dat is gelukt!
De top bestaat geheel uit paars, zwart en wit en ik heb er een mooie zwart-witte achterkant bijgevonden. Helaas was de stofbreedte nét niet toereikend voor de quilt, vandaar de zwarte baan die over de achterkant loopt.
En last but not least, heb ik ein-de-lijk mijn beugeltasje eens afgemaakt. Het tasje zelf was al maanden klaar, maar ik had de puf niet om de beugel er aan te naaien. Nu heb ik maar eens even de kiezen op elkaar gezet en het tasje afgemaakt. Ik ben er blij mee! Dit wordt mijn breitasje. Er kunnen met gemak twee strengen garen in en er zitten vakjes in waarin ik mijn stekenmarkeerders etc. kwijt kan.
Karin
Abonneren op:
Posts (Atom)
















