Het is al weer een paar jaar geleden dat ik voor het laatst zuurdesembrood maakte. Mijn jongste vond het onderhand wel weer eens tijd worden. Dus ben ik aan de slag gegaan.
Mijn kennismaking met zuurdesembrood dateert uit mijn kindertijd. Mijn moeder had de ziekte van Ménière en er was een arts die meende dat een macrobiotisch dieet daar een goede invloed op kon hebben. Waaruit dat dieet precies bestond weet ik niet meer, maar twee dingen staan me nog helder voor de geest: de sojablokjes als vleesvervanger en het zuurdesembrood. De soja vond ik afschuwelijk maar het brood was heerlijk!
Ik trouwde een bakker, maar helaas, hij maakte geen zuurdesembrood. Een paar jaar geleden kochten we een broodboek van Linda Collister en daarin stond precies beschreven hoe je zo'n zuurdesembrood moest maken. Het zal wel te maken hebben gehad met beginnersgeluk dat mijn eerste desem en het eerste brood fantastisch lukten. Dat eerste brood heb ik overigens nog met de hand staan kneden. Twaalf minuten lang een roggedeeg kneden, nou geloof me, daar krijg je spierballen van.
Niet alleen ik vond het brood lekker, ook de rest van het gezin was enthousiast.
Het is niet makkelijk om in deze tijd van het jaar een goede desem op te starten, daarvoor is het niet warm genoeg in mijn keuken. Zo'n desem, bij ons Herman genaamd, bestaat uit slechts water en meel. Feitelijk gaan de gisten die van nature in meel aanwezig zijn zich vermenigvuldigen waardoor je je eigen gist kweekt. De desem zorgt er dus voor dat het brood rijst, het is niet nodig om gist toe te voegen. Houd je van een luchtig brood, dan is wat gist toevoegen wel een goed idee, maar ik houd van lekker stevig compact brood! Bovendien bestaat de kick voor mij uit het feit dat ik een brood kan bakken met slechts 3 ingrediënten: meel, water en zout.
Zo'n desem is onbeperkt houdbaar, maar je moet er wel goed voor
zorgen. Ik heb het in een kom op het aanrecht staan, afgedekt met een
natte theedoek. Een uitstekende methode, mits je er voor zorgt dat de
theedoek nat blijft. Een opgedroogde theedoek is synoniem voor een
bedorven desem. En zo hebben al heel wat Hermannen het loodje gelegd, maar deze leek er toch wel zin aan te hebben! Hij bubbelde vrolijk. Tot ik donderdag uit mijn werk kwam en Herman wat slapjes in zijn kom hing. Hier waren drastische maatregelen nodig! Zulke drastische maatregelen bestaan uit het weggooien van de helft van de desem en de andere helft weer aanvullen met verse bloem en water. En zowaar, Herman fleurde helemaal op. Kijk maar eens:
Dat betekent dat ik kan gaan bakken! Het bakken van een zuurdesembrood is een heel langdurig proces. Het rijzen van het brood neemt zo'n 12 uur in beslag. Ik zal dus nog even geduld moeten oefenen voor het in de oven mag.
Karin
Posts tonen met het label Brood. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Brood. Alle posts tonen
zaterdag 30 maart 2013
maandag 1 oktober 2012
Blij
Lang geleden leende ik een boek over brood uit de bibliotheek. Uit dat boek leerde ik om
zelf een zuurdesem te kweken en ik haalde er een overheerlijk recept voor
kruidkoek uit. Wát een boek, dat wilde ik graag zelf hebben! Helaas, het was
‘out of print’.
Inmiddels had ik wel wat andere boeken van deze schrijfster gevonden (en gekocht). Ik was fan! Welk recept ik ook van haar probeerde, het was altijd een succes. In iedere nieuwe boekwinkel waar ik kwam keek ik tegen beter weten in toch bij de kookboeken, af en toe zocht ik eens op marktplaats, maar het door mij zo felbegeerde boek bleef onvindbaar. Tot vorige week. Toen vond ik het!
Ik heb geboden en ja hoor, het is voor mij! Het blijkt ook nog eens een puntgaaf exemplaar te zijn. Hoe blij kun je zijn? Héél blij!
Karin
Inmiddels had ik wel wat andere boeken van deze schrijfster gevonden (en gekocht). Ik was fan! Welk recept ik ook van haar probeerde, het was altijd een succes. In iedere nieuwe boekwinkel waar ik kwam keek ik tegen beter weten in toch bij de kookboeken, af en toe zocht ik eens op marktplaats, maar het door mij zo felbegeerde boek bleef onvindbaar. Tot vorige week. Toen vond ik het!
Ik heb geboden en ja hoor, het is voor mij! Het blijkt ook nog eens een puntgaaf exemplaar te zijn. Hoe blij kun je zijn? Héél blij!
Karin
Abonneren op:
Posts (Atom)

