Op oudejaarsdag 2015 startte ik met de Persian Dreams, met eigenlijk het idee om iedere twee weken een hexagon te breien, zodat de deken eind 2016 af zou zijn. Dat is dus niet gelukt. De eerste paar maanden ging het goed, maar vanaf mei heb ik eigenlijk niet voldoende tijd gehad. Tijd om te kijken hoe ver ik wél gekomen ben.
Twaalf hexagons zijn helemaal klaar. Nummer 13 ligt nog verfrummeld op een draadje te wachten op het afhechten van de draden. Daarna een badje en blocken.
Tussendoor heb ik nog wel een col gebreid: de Red River Valley, mijn versie van Escherzade cowl.
Het origneel was enkel gebreid, maar omdat ik het niet mooi vond om de witte steken van de rand averecht te breien, ging hij natuurlijk omkrullen... Dus heb ik maar besloten om hem dubbel te breien. Dit is de binnenkant:
Eigenlijk vind ik de binnenkant mooier, maar dat komt door het kleurverloop. Ik had gehoopt dat de voorkant van wit tot donker zou verlopen, maar dit garen kent een té lang verloop om dat voor elkaar te krijgen in zo'n klein project.
Hieronder nog een detail van het patroon.
Voordat ik verder ga met de Persian Dreams, ga ik eerst nóg een col breien. Nadat ik de mijne af had, kreeg ik al meteen een bestelling van mijn zoon.
Ik wens iedereen een fantastisch 2017 toe!
Karin
Posts tonen met het label Stranded knitting. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Stranded knitting. Alle posts tonen
zaterdag 31 december 2016
woensdag 23 november 2016
Redden wat er te redden valt
Niet gehinderd door enige kennis van zaken, stortte ik mij in maart 2013 op het breien van de Thistle. Het ging eigenlijk best goed. Tot aan de laatste rij bloemen... daar wilde ik geen half patroon van de volgende rij meer tussen hebben, dus moest ik de inbreikleur grote stukken meevoeren. Dat ging niet zo goed.
Die laatste toeren waren ook veel losser gebreid dan de rest. Tja, ik heb nou eenmaal geen vaste hand van breien. En toen bij het breien van die rand dan ook nog de kabel uit de naald losschoot, belandde de shawl in de kast. En daar kwam ik 'm gisteren weer tegen.
Toch wel zonde om er niets mee te doen. Ik besloot om te proberen om die lange meevoerdraden door te knippen en af te hechten. Tot zo ver het goede plan: géén haalbare kaart!
Als laatste redmiddel heb ik 'm gevilt. Die te strakke draden heb ik allemaal doorgeknipt, de rimpels gladgetrokken en daarna in de droger. *slik*
Maar wat een briljante methode is dat, vilten in de droogtrommel. Je kunt het proces vrij goed volgen en stoppen zodra je het genoeg vindt. Ik wilde een soepel gevilte shawl, en dat is gelukt! Ik moet nu alleen de steek nog afwerken. Normaal brei je daar nog een rand omheen, maar omdat de shawl toch al niet echt goed was, had ik daar geen puf meer voor. Het nieuwe plan is om de achterkant af te werken met satijnband. Dat moet ik dan nog wel eerst ergens op de kop tikken!
Wordt vervolgd dus...
Karin
Die laatste toeren waren ook veel losser gebreid dan de rest. Tja, ik heb nou eenmaal geen vaste hand van breien. En toen bij het breien van die rand dan ook nog de kabel uit de naald losschoot, belandde de shawl in de kast. En daar kwam ik 'm gisteren weer tegen.
Toch wel zonde om er niets mee te doen. Ik besloot om te proberen om die lange meevoerdraden door te knippen en af te hechten. Tot zo ver het goede plan: géén haalbare kaart!
Als laatste redmiddel heb ik 'm gevilt. Die te strakke draden heb ik allemaal doorgeknipt, de rimpels gladgetrokken en daarna in de droger. *slik*
Maar wat een briljante methode is dat, vilten in de droogtrommel. Je kunt het proces vrij goed volgen en stoppen zodra je het genoeg vindt. Ik wilde een soepel gevilte shawl, en dat is gelukt! Ik moet nu alleen de steek nog afwerken. Normaal brei je daar nog een rand omheen, maar omdat de shawl toch al niet echt goed was, had ik daar geen puf meer voor. Het nieuwe plan is om de achterkant af te werken met satijnband. Dat moet ik dan nog wel eerst ergens op de kop tikken!
Wordt vervolgd dus...
Karin
zondag 4 september 2016
Hibernating
Het is al weer een jaar geleden dat ik het laatste berichtje schreef. Studeren, werken en handwerken gaat niet zo goed samen. Er is dus weinig gehandwerkt het afgelopen jaar. Feitelijk heb ik alleen gebreid. Dat kan ik zelfs als ik heel erg moe ben ;-)
Op oudejaarsdag ben ik een ambitieus project gestart in de vorm van Persian Dreams. Deze deken bestaat uit 24 hexagons. Inmiddels heb ik er 12 klaar, waarvan er 10 te zien zijn op onderstaande foto. De andere twee moeten nog worden geblockt.
Het patroon bevat 6 hexagons, wil je allemaal verschillende maken dan kun je het expansion pack kopen of zelf aan het ontwerpen slaan. Dat laatste heb ik dus gedaan en ik moet zeggen dat het een heel leuke uitdaging is. Maar omdat ik sneller breide dan ik kon tekenen heb ik het expansion pack toch ook nog gekocht. Zo kan ik altijd breien, óók als ik nog geen nieuw ontwerp klaar heb.
De hexagons zijn random gerangschikt. Pas als ik ze allemaal af heb bepaal ik de definitieve schikking. Over de rand beraad ik mij nog, de rand die het origineel heeft wordt het zeker weten niet.
Karin
Op oudejaarsdag ben ik een ambitieus project gestart in de vorm van Persian Dreams. Deze deken bestaat uit 24 hexagons. Inmiddels heb ik er 12 klaar, waarvan er 10 te zien zijn op onderstaande foto. De andere twee moeten nog worden geblockt.
Het patroon bevat 6 hexagons, wil je allemaal verschillende maken dan kun je het expansion pack kopen of zelf aan het ontwerpen slaan. Dat laatste heb ik dus gedaan en ik moet zeggen dat het een heel leuke uitdaging is. Maar omdat ik sneller breide dan ik kon tekenen heb ik het expansion pack toch ook nog gekocht. Zo kan ik altijd breien, óók als ik nog geen nieuw ontwerp klaar heb.
De hexagons zijn random gerangschikt. Pas als ik ze allemaal af heb bepaal ik de definitieve schikking. Over de rand beraad ik mij nog, de rand die het origineel heeft wordt het zeker weten niet.
Karin
woensdag 7 augustus 2013
Steken opnemen
Ik ben begonnen met het opnemen van de steken voor de rand! Pffff, zoals verwacht niet echt een tof werkje. Het idee was goed: tellen hoeveel steken je breit per 10 cm, de rand van je breiwerk in stukken van 10 cm verdelen en het juiste aantal steken opnemen. Klinkt volkomen logisch. Toch? Maar waarom klopt het bij mij dan niet? Ik kan helemaal niet zo veel steken opnemen per 10 cm, ik heb niet genoeg lussen!
Omdat ik per 10 cm wel iedere keer, heel natuurlijk zonder forceren, hetzelfde aantal steken opneem, laat ik het maar zo. Op hoop van zegen dat het straks goed uitkomt...
De kabels is nog een heel ander verhaal. Ik heb een kabel gekocht van 150 cm. Dat klinkt heel groot, maar het was al snel duidelijk dat ik daar niet genoeg aan had. Gelukkig had ik er koppelstukjes bijgekocht. Dus heb ik nu een kabel die "aan elkaar geknupt" is!
Na het steken opnemen komt de volgende hobbel: hoe brei ik een mooie hoek. Ik zit er hard over te denken om een proeflap te breien waar ik dan een rand langs brei. Gewoon om het breien van hoeken te oefenen. Het is wel een ware ontdekkingstocht deze shawl. En ik ben nog lang niet klaar met mijn tocht!
Karin
Omdat ik per 10 cm wel iedere keer, heel natuurlijk zonder forceren, hetzelfde aantal steken opneem, laat ik het maar zo. Op hoop van zegen dat het straks goed uitkomt...
De kabels is nog een heel ander verhaal. Ik heb een kabel gekocht van 150 cm. Dat klinkt heel groot, maar het was al snel duidelijk dat ik daar niet genoeg aan had. Gelukkig had ik er koppelstukjes bijgekocht. Dus heb ik nu een kabel die "aan elkaar geknupt" is!
Na het steken opnemen komt de volgende hobbel: hoe brei ik een mooie hoek. Ik zit er hard over te denken om een proeflap te breien waar ik dan een rand langs brei. Gewoon om het breien van hoeken te oefenen. Het is wel een ware ontdekkingstocht deze shawl. En ik ben nog lang niet klaar met mijn tocht!
Karin
donderdag 27 juni 2013
De schaar erin
De basis van mijn Thistleshawl is klaar. Het roze vind ik nog steeds niet geweldig, hoewel het temidden van het rood wel oké is. Ik ben dus blij dat ik met het mooie donkerrood geëindigd ben.
En dan komt nu de volgende stap: het afwerken en doorknippen van de steek. Ik heb me enigszins ingelezen op internet en in boeken. Het is heel moeilijk om hier goede informatie over te vinden. Het patroon is sowieso erg summier met het verstrekken van informatie, maar ook in boeken er is maar weinig over te vinden. Inmiddels had ik ontdekt dat ik de steken van de bovenkant die op de naald staan niet af hoef te hechten. En dus ook later niet weer hoef op te nemen! Dat is goed nieuws, want steken opnemen is bepaald mijn hobby niet. Ik heb dus alleen de tijdelijke steken afgehecht. Vervolgens heb ik de naalden vervangen door de stopperdopjes (hoe heten die dingen eigenlijk?), zodat tijdens het werken mijn steken niet per ongeluk van de naald kunnen glijden.

Het afwerken van de steek blijkt met de hand of met de machine te kunnen. Hoewel met de hand wel stoer klinkt, heb ik toch maar voor de machine gekozen. Ik heb het voetje langs de rand laten lopen en heb de steek met een kleine zigzag afgewerkt aan beide kanten.
Het eerste stuk is niet zo'n probleem, maar hoe verder je naar onderen komt, hoe lastiger het wordt. Het is toch een flinke lap die je onder de machine hebt liggen en helemaal onderaan is de ronding maar smal.
Tja, en dan is toch echt het grote moment aangebroken. Nu moet ik mijn breiwerk door gaan knippen. Om te voorkomen dat ik ook iets doorknip wat ik níet door moet knippen, heb ik mijn hand onder de steek gehouden tijdens het knippen.
Op internet las ik dat de meeste mensen twee stiksels aan beide kanten maken om er zeker van te zijn dat het niet los gaat. Nu kan ik me eerlijk gezegd niet voorstellen dat het gaat rafelen na één keer doorstikken. Het stiksel gaat zo dwars door het breigaren heen, dat kan geen kant op. Dus bedacht ik mij dat ik het na één keer naaien wel door kon knippen om vervolgens, heel relaxed, nog een keer langs de rand te naaien.
En dan nu, tadaaaa.... gelukt! Wát een lap! Nu zie je pas echt hoe groot hij is!
Boven aan de rand heb ik niet weer het begin van de nieuwe rij distels tussen de bloemen gebreid. Daardoor komen de bloemen wel mooi uit vind ik.
Het volgende stadium is het opnemen van de steken, maar voor ik daar aan kan beginnen moet ik eerst een langere kabel kopen voor mijn rondbreinaald. Ik kan de steken van de bovenkant nog net op deze kabel houden, veel meer steken kunnen er niet bij op.
Het steken opnemen is nog een verhaal apart. Mijn boek The new Stranded Colourwork vermeld dat het een kwestie is van trial and error. Eerst zou je moeten proberen om van iedere vier naalden drie steken op te nemen. Wordt dat niet mooi, dan trek je het uit en probeer je van iedere vijf naalden vier steken op te nemen... Nou, van zo'n advies word ik nog niet echt vrolijk. Gelukkig heeft zij een duidelijke omschrijving gemaakt: kijk hoeveel steken je breit per 10 cm, verdeel de zijkant in stukken van 10 cm en neem per vak het juiste aantal steken op. Kijk, dat is lekker concreet, daar kan ik wat mee! Dat ga ik dus proberen. Maar eerst een langere kabel kopen!
Karin
En dan komt nu de volgende stap: het afwerken en doorknippen van de steek. Ik heb me enigszins ingelezen op internet en in boeken. Het is heel moeilijk om hier goede informatie over te vinden. Het patroon is sowieso erg summier met het verstrekken van informatie, maar ook in boeken er is maar weinig over te vinden. Inmiddels had ik ontdekt dat ik de steken van de bovenkant die op de naald staan niet af hoef te hechten. En dus ook later niet weer hoef op te nemen! Dat is goed nieuws, want steken opnemen is bepaald mijn hobby niet. Ik heb dus alleen de tijdelijke steken afgehecht. Vervolgens heb ik de naalden vervangen door de stopperdopjes (hoe heten die dingen eigenlijk?), zodat tijdens het werken mijn steken niet per ongeluk van de naald kunnen glijden.

Het afwerken van de steek blijkt met de hand of met de machine te kunnen. Hoewel met de hand wel stoer klinkt, heb ik toch maar voor de machine gekozen. Ik heb het voetje langs de rand laten lopen en heb de steek met een kleine zigzag afgewerkt aan beide kanten.
Het eerste stuk is niet zo'n probleem, maar hoe verder je naar onderen komt, hoe lastiger het wordt. Het is toch een flinke lap die je onder de machine hebt liggen en helemaal onderaan is de ronding maar smal.
Tja, en dan is toch echt het grote moment aangebroken. Nu moet ik mijn breiwerk door gaan knippen. Om te voorkomen dat ik ook iets doorknip wat ik níet door moet knippen, heb ik mijn hand onder de steek gehouden tijdens het knippen.
Op internet las ik dat de meeste mensen twee stiksels aan beide kanten maken om er zeker van te zijn dat het niet los gaat. Nu kan ik me eerlijk gezegd niet voorstellen dat het gaat rafelen na één keer doorstikken. Het stiksel gaat zo dwars door het breigaren heen, dat kan geen kant op. Dus bedacht ik mij dat ik het na één keer naaien wel door kon knippen om vervolgens, heel relaxed, nog een keer langs de rand te naaien.
En dan nu, tadaaaa.... gelukt! Wát een lap! Nu zie je pas echt hoe groot hij is!
Boven aan de rand heb ik niet weer het begin van de nieuwe rij distels tussen de bloemen gebreid. Daardoor komen de bloemen wel mooi uit vind ik.
Het volgende stadium is het opnemen van de steken, maar voor ik daar aan kan beginnen moet ik eerst een langere kabel kopen voor mijn rondbreinaald. Ik kan de steken van de bovenkant nog net op deze kabel houden, veel meer steken kunnen er niet bij op.
Het steken opnemen is nog een verhaal apart. Mijn boek The new Stranded Colourwork vermeld dat het een kwestie is van trial and error. Eerst zou je moeten proberen om van iedere vier naalden drie steken op te nemen. Wordt dat niet mooi, dan trek je het uit en probeer je van iedere vijf naalden vier steken op te nemen... Nou, van zo'n advies word ik nog niet echt vrolijk. Gelukkig heeft zij een duidelijke omschrijving gemaakt: kijk hoeveel steken je breit per 10 cm, verdeel de zijkant in stukken van 10 cm en neem per vak het juiste aantal steken op. Kijk, dat is lekker concreet, daar kan ik wat mee! Dat ga ik dus proberen. Maar eerst een langere kabel kopen!
Karin
donderdag 6 juni 2013
Alle beetjes helpen
Zoals altijd aan het eind van het schooljaar is het druk, druk, druk. Weinig handwerktijd dus. Maar ook af en toe een naaldje breien is vooruitgang. Alle goede dingen komen langzaam, roep ik altijd. En zo is het met deze sjaal ook. Ondertussen is het een al flinke lap op schoot tijdens het breien.
Ik ben zo enorm benieuwd hoe het er uit ziet als het niet meer zo gefrummeld op de breinaald zit. Maar het zal nog wel even duren voor ik dat weet. Voorlopig kan ik nog wel even vooruit, nog minimaal anderhalve rij distels te gaan...
Karin
Ik ben zo enorm benieuwd hoe het er uit ziet als het niet meer zo gefrummeld op de breinaald zit. Maar het zal nog wel even duren voor ik dat weet. Voorlopig kan ik nog wel even vooruit, nog minimaal anderhalve rij distels te gaan...
Karin
maandag 20 mei 2013
De slag te pakken
Zo geleidelijk aan krijg ik de slag van het inbreien te pakken. Ik ben nog steeds aan het stoeien met de draadspanning achter het werk. De laatste naalden worden eindelijk wat vlakker, het breiwerk trekt niet meer zo in elkaar. Maar dan ga ik weer twijfelen of ik sommige draden niet te los heb....
Zoals gezegd is dit project mijn ontdekkingstocht van deze (voor mij) nieuwe techniek. Het mag dus allemaal, maar ondertussen ben ik wel razendbenieuwd hoe het straks uit gaat pakken als de shawl gewassen en opgespannen is. Hoewel dit soort shawls niet echt geblockt worden.
Inmiddels ben ik bij rij 8 aangeland:
Hoe verder ik kom, hoe leuker ik het ga vinden. Helaas heb ik de komende weken weinig tijd, dus het zal nu wel niet meer zo hard meer gaan. Van dichtbij ziet het er zo uit.
Heerlijk dat het even droog was, buiten komen de kleuren toch mooier tot hun recht dan binnen!
Na 7 rijen distels had ik 125 g rood garen gebruikt en 100 g wit. Dat betekent dat ik van beide bollen nog niet eens op de helft ben. Genoeg garen dus. Dat is een hele geruststelling, want het patroon was nogal summier met gegevens omtrent de benodigde hoeveelheid garen.
Karin
Zoals gezegd is dit project mijn ontdekkingstocht van deze (voor mij) nieuwe techniek. Het mag dus allemaal, maar ondertussen ben ik wel razendbenieuwd hoe het straks uit gaat pakken als de shawl gewassen en opgespannen is. Hoewel dit soort shawls niet echt geblockt worden.
Inmiddels ben ik bij rij 8 aangeland:
Hoe verder ik kom, hoe leuker ik het ga vinden. Helaas heb ik de komende weken weinig tijd, dus het zal nu wel niet meer zo hard meer gaan. Van dichtbij ziet het er zo uit.
Heerlijk dat het even droog was, buiten komen de kleuren toch mooier tot hun recht dan binnen!
Na 7 rijen distels had ik 125 g rood garen gebruikt en 100 g wit. Dat betekent dat ik van beide bollen nog niet eens op de helft ben. Genoeg garen dus. Dat is een hele geruststelling, want het patroon was nogal summier met gegevens omtrent de benodigde hoeveelheid garen.
Karin
woensdag 1 mei 2013
Koninginnedag
Koninginnedag betekent hier traditiegetrouw: muziek maken. Niet eventjes, nee meerdere optredens op een dag. Zo gaat dat in het leven van een amateurmuzikant. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat een koninginnedag zonder muziek niet hetzelfde zou zijn. Ik geniet er van!
Gelukkig konden we tussen twee optredens door de abdicatie op tv volgen. Hetzelfde geldt voor de inhuldiging van de nieuwe koning. Het is toch wel bijzonder zo'n troonswisseling!
Het zal wennen zijn om volgend jaar geen koninginnedag meer te vieren. Koningsdag klinkt nog wat onwennig in de oren. Maar ook dan zal ik naar verwachting gewoon lekker muziek kunnen maken.
Tussen de optredens door heb ik nog even kunnen breien. Het lijkt wel steeds sneller te gaan. Zodra ik het eerste rapport van de naald van het patroon heb gelezen, rolt de rest van de naald er zo achteraan. En dat terwijl er al een kleine 300 steken op de naald staan!
Het roze vind ik het minst mooie deel van het garen. Toen ik er mee aan het breien was, vond ik het helemaal niets. Nu er weer een stukje rood boven zit, vind ik het toch wel weer meevallen. Ik hoop dat het straks in het geheel niet al te nadrukkelijk aanwezig zal zijn.
Karin
Gelukkig konden we tussen twee optredens door de abdicatie op tv volgen. Hetzelfde geldt voor de inhuldiging van de nieuwe koning. Het is toch wel bijzonder zo'n troonswisseling!
Het zal wennen zijn om volgend jaar geen koninginnedag meer te vieren. Koningsdag klinkt nog wat onwennig in de oren. Maar ook dan zal ik naar verwachting gewoon lekker muziek kunnen maken.
Tussen de optredens door heb ik nog even kunnen breien. Het lijkt wel steeds sneller te gaan. Zodra ik het eerste rapport van de naald van het patroon heb gelezen, rolt de rest van de naald er zo achteraan. En dat terwijl er al een kleine 300 steken op de naald staan!
Het roze vind ik het minst mooie deel van het garen. Toen ik er mee aan het breien was, vond ik het helemaal niets. Nu er weer een stukje rood boven zit, vind ik het toch wel weer meevallen. Ik hoop dat het straks in het geheel niet al te nadrukkelijk aanwezig zal zijn.
Karin
zaterdag 13 april 2013
Tussendoortje
Even een klein projectje tussendoor, een hoesje voor een tablet. Lekker VV, dus ook nog eens goed voor het verminderen van mijn voorraad, ben ik van restanten sokkenwolletjes een hoesje aan het breien. Ik gebruik daarvoor de Fair Isle techniek in een zeer eenvoudig patroon.
Bij het breien van de Thistle merk ik dat ik het moeilijk vind om de draden gelijkmatig aan de achterkant te laten lopen. In het boek over Fair Isle las ik dat je altijd dezelfde draad boven moet laten lopen omdat dat te zien is aan de voorkant. De foto's in het boeken lieten werkelijk prachtige achterkanten zien. Als ik dan naar de achterkant van mijn Thistle kijk, is dat maar een rommeltje.
Bij dit projectje heb ik mij dus keurig aan die regel gehouden, de witte draad loopt boven en de gekleurde onder. Ik moet zetten dat het inderdaad een keurige achterkant oplevert. Ik was blij verrast dat de achterkant er zo goed uit zag!
Toch weer een leuke oefening dit projectje en straks een mooi beschermhoesje voor mijn tablet.
Karin
Bij het breien van de Thistle merk ik dat ik het moeilijk vind om de draden gelijkmatig aan de achterkant te laten lopen. In het boek over Fair Isle las ik dat je altijd dezelfde draad boven moet laten lopen omdat dat te zien is aan de voorkant. De foto's in het boeken lieten werkelijk prachtige achterkanten zien. Als ik dan naar de achterkant van mijn Thistle kijk, is dat maar een rommeltje.
Bij dit projectje heb ik mij dus keurig aan die regel gehouden, de witte draad loopt boven en de gekleurde onder. Ik moet zetten dat het inderdaad een keurige achterkant oplevert. Ik was blij verrast dat de achterkant er zo goed uit zag!
Toch weer een leuke oefening dit projectje en straks een mooi beschermhoesje voor mijn tablet.
Karin
Abonneren op:
Posts (Atom)























