Tutorial Lunchbag

Mijn lunchbag is nu een jaar in gebruik, en ik ben nog steeds enthousiast. Ik krijg er veel leuke reacties op en heb al diverse keren de vraag gehad hoe je zoiets nou eigenlijk maakt. Dus bij deze een beschrijving van hoe ik het doe. Het kan vast ook op vele andere manieren, maar zo gaat het op z'n Karins.

Snijd twee stroken. Ik heb voor de buitenkant een strook genomen van 50 x 22 cm van een gewone katoen en voor de binnenkant een strook van 52 x 22 cm van geplastificeerde katoen.

 

Leg van beide stroken de goede kanten op elkaar en naai de zijkanten dicht. 

Vouw de onderkanten in een punt waarbij je erop let dat de naad precies in het midden zit. Laat alle naden dezelfde kant opvallen, dan vallen ze straks mooi tegengesteld en krijgt de lunchbag niet zulke dikke proppen naadtoeslag.

Speld de punten vast. Teken voor de binnenkant de naailijnen op de stof. Ik doe dat gewoon met een balpoint. Ik houd van een vierkante bodem en heb dus 4 cm aan beide zijden van de naailijn afgetekend. Neem je een smallere bodem, dan zal de bag wat platter en hoger worden.

Wanneer alles gespeld is ziet het er zo uit:

Leg beide bodems met de verkeerde kanten op elkaar. Als de naden allemaal dezelfde kanten op vallen, dan zullen ze tegengesteld zijn. 

Stik over de lijn, waarbij beide bodems aan elkaar gestikt worden. Dit is op zich niet noodzakelijk, maar ik vind het prettig met schoonmaken dat beide lagen aan elkaar vast zitten. Bovendien geeft het wat meer 'body' aan de lunchbag.

Knip de naad op een halve centimeter af en herhaal deze handeling voor de andere kant.

Vouw nu de buitenkant met de goede kant naar boven. Hierbij valt hij om de binnenkant heen. De binnenkant moet boven de buitenkant uitsteken.

Zorg ervoor dat de naden de goede kant op vallen (dit is te zien aan de naden waarbij de bodems op elkaar zijn gestikt. Ook hier vallen de naden dan tegengesteld.

Vouw de stof van de binnenkant om de stof van de buitenkant heen. Geplastificeerde katoen rafelt niet, dus een inslagje is niet nodig. Geplastificeerde katoen kan niet gespeld worden, de gaatjes blijven namelijk zichtbaar, daarom gebruik ik paperclips.

Stik op het randje door. Ik laat daarbij het voetje in het geheel over de geplastificeerde katoen lopen en zet de naald naar links. Doe ik dat niet, dan gaat de stof trekken omdat het voetje meer grip heeft op de geplasificeerde katoen dan op de gewone katoen.


De lunchbag is nu klaar en heeft alleen nog een sluiting nodig. Deze krijgt een lusje en een knoop, maar ook een houtje-touwtje sluiting werkt goed. Een andere mogelijkheid is een kliksluiting. Ik heb hiervan nog een hele collectie die ik van onze oude tentjes heb afgeknipt. Ook oude tassen worden hier niet weggegooid voordat alle onderdelen die voor hergebruik geschikt zijn eraf gehaald zijn. Laat hier dus je fantasie de vrije loop.

Maak van een stukje stof een smal strookje dat als lusje kan dienen.

Markeer het midden met een speld, en zet vervolgens het lusje eraan. Naai daarna de knoop aan.

Om de lelijke aanhechtingsplaats van het lusje te camoufleren heb ik daar een sierknoopje opgenaaid.

De lunchbag is klaar!

Of de geplastificeerde katoen voedselveilig is weet ik niet, maar ik ben nog van de generatie die als baby blijmoedig op weekmakers heeft liggen sabbelen, dus daar maak ik maar geen punt van.

En nu waarom ik zo blij ben met mijn lunchbags: als je je brood op hebt, vouw je hem plat op en neemt hij geen ruimte meer in in je tas! Ideaal!

Varieer naar hartelust met de maten. Door de bag wat smaller of lager te maken, of door een smallere of bredere bodem krijgt hij een geheel andere uitstraling. Bovendien is het een prima manier om resten stof te verwerken.

Hieronder nog een paar versies met een aantal verschillende sluitingen.

Op de planning staan nog "broodzakken" voor ons eigen gebakken brood. Feitelijk werkt dat op dezelfde manier, alleen de maten moeten aangepast worden.

Karin 

Bags, bags, bags...

Al een tijdje was ik helemaal weg van die leuke uitwasbare lunchbags. In een serieuze poging om minder plastic te gaan verbruiken, en dus geen brood meer mee te nemen in broodzakjes, heb ik er nu een paar genaaid. Natuurlijk kun je ook de oude vertrouwde broodtrommel meenemen, maar het nadeel daarvan is dat die nog steeds veel ruimte in je tas inneemt nadat je hem leeggegeten hebt...

Ik had nog wat lapjes geplastificeerde katoen liggen. Dus aan de slag. Een paar middagen achter de naaimachine leverde een aantal lunchbags op.

 

Dit was de eerste versie. Een katoentje uit mijn voorraad MAXX-stoffen, met een binnenzijde van geplastificeerde katoen.

En hier nog een paar andere varianten. Door wat te variëren met de breedte van de bodem en de sluitingen, lijkt het toch steeds weer anders. Inmiddels zijn ze in gebruik en ik kan zeggen dat het prima bevalt. Doordat ik de bodems van de voering en de buitenkantstof aan elkaar heb gestikt, laten ze zich heel goed binnenstebuiten keren. Met een vochtig doekje zijn ze dus in een mum van tijd weer schoon. Eén keer per week wassen is dan voldoende. En mijn brood blijft er goed vers in. Ze hebben maar één nadeel: ze zijn te groot. Ik kan er wel 8 boterhammen in kwijt, maar zo veel eet ik helemaal niet. Dus misschien ga ik nog eens aan de slag voor wat kleinere.

De gebruikte sluitingen zijn gerecycled van onze oude tentjes, die ik met pijn in het hart weg moest gooien omdat ze inmiddels zo lek als een zeef waren... Vóór het weggooien heb ik alle plastic sluitingen eraf geknipt. En die kwamen nu prima van pas!

Bovenstaande lunchbag heeft een verstelbare sluiting, dit omdat deze bag wat groter is. Het is bovendien de enige die ook aan de buitenkant geplastificeerde katoen heeft. Onderstaande bag heeft een variant op de houtje-touwtje sluiting, in dit geval een plasticje-plasticje. Dat functioneert ook prima.

De bags zijn, uiteraard, niet waterdicht. Dat kan ook niet, ze lekken op de naden. Maar vocht lekt er niet zo heel snel door heen, waarbij de versie waarvan ook de buitenkant van geplastificeerde katoen is, vocht duidelijk langer tegenhoudt.

Helemaal in de mood voor het maken van tasjes, heb ik vervolgens een tas genaaid volgens de mooie fototutorial van deze site. De tas was eigenlijk bedoeld voor mijn laptop, maar viel te klein uit. Hoewel het een mooie stevige stof is, en ik daarom dacht dat ik hem niet extra hoefde te verstevigen, blijkt de tas toch te slap te zijn.

 

De tas functioneert echter prima als schoudertas en is dan ook al in gebruik! Aan de achterkant zit een royaal ritsvak en aan de voorkant twee kleine vakken.

Vakjes zitten er nooit genoeg in een tas, dus aan de binnenkant een groot vak en een kleine. Daarnaast nog een haak voor de sleutelbos. Eigenlijk had ik hier met de plasticje-plasticje sluitingen een ophangmogelijkheid willen maken voor een (nog te maken) laptophoes, maar omdat mijn laptop er sowieso al niet inpaste heb ik dat maar achterwege gelaten.

Zoals zo veel handwerksters ben ik een enorme hamster en heb ik veel te veel op voorraad. Al deze bags heb ik van materialen uit mijn voorraad gemaakt. Dat is leuk handwerken zo zonder kosten!

Karin

Show and Tell

De afgelopen maanden was het bijzonder stil op dit blog, dat wil echter niet zeggen dat er helemaal niet gehandwerkt is. Hierbij een kleine show and tell.

Allereerst is mijn rippledeken afgekomen. Deze is de afgelopen maanden al veelvuldig gebruikt. En wanneer hij niet in gebruik is, hangt hij over de leuning van de bank. Hij meet ca. 140 x 200 cm. Lekker royaal dus.

Verder heb ik een kraamkadootje gemaakt voor een collega. Zij kreeg een dochter die de mooie naam Rhodahlia kreeg. Traditiegetrouw maak ik dan een handdoek waar ik de naam van de baby op appliceer. Voor deze handdoek heb ik de letters van het geboortekaartje vergroot. Dit print ik dan op papier, dat naai ik vervolgens samen met de te appliceren stof op de handdoek met een hele kleine steek. Daarna komt het vervelendste deel: het wegscheuren van het papier. Als dat gedaan is knip ik de stof bij tot vlak langs het stiksel waarna ik er nogmaals overheen naai met een zigzag. Omdat deze letters wel heel breed maar niet heel hoog waren heb ik de smalste zigzag gebruikt.

Ik heb nóg een kraamkadootje gemaakt: een broekje. Maar ik ben vergeten om er een foto van te nemen...

Een collega ging trouwen. Bij de trouwkaart zat het verzoek om een snoephorloge voor haar mee te nemen. Dit omdat ze de neiging heeft om te laat te komen. Nu vind ik die snoephorloges ongelofelijk vies, dus heb ik er een andere draai aan gegeven. Van mij kreeg ze een handdoekje met Tempus erop (het Latijnse woord voor tijd). Dat leek me wel toepasselijk voor een docente Latijn die vaak te laat komt.

Deze letters waren te klein voor een zigzagsteek. Daarom heb ik ze omgewerkt met de rechte stiksteek voor tricot (dat is een driedubbele stiksteek).

Natuurlijk heb ik ook gebreid de afgelopen maanden. Ik ben alleen letterlijk geen steek opgeschoten. Ik heb het allemaal weer uitgetrokken. O.a. de Wrapette:

Het was niet dat ik het breiwerk niet mooi vond, maar het garen pastte een beetje té goed bij elkaar. Eén van de kleuren in het verloopgaren was exact gelijk aan het paarse basisgaren. Daardoor kwam het streeppatroon dat zo kenmerkend is voor deze shawl niet goed tot z'n recht. Ik ben nog aan het dubben van welk garen ik hem wel wil gaan maken, want dat deze shawl in de herkansing gaat is wel duidelijk. Ik vind het een ongelofelijk gaaf patroon!

Ook ben ik met de Spectra bezig. Hier rust al helemaal geen zegen op. Ik kocht er garen voor op de handwerkbeurs, anderhalf jaar geleden. Dit garen was véél te dun! Voor dat garen heb ik nog steeds geen nieuwe bestemming gevonden. Maar over de Spectra: ik kocht een bolletje Noro. Ik viel helemaal voor een bolletje in mooie zachte kleurtjes. Het paars van bovenstaande shawl combineerde daar mooi mee. Dacht ik. Dat was ook wel zo, maar hier hetzelfde probleem als bij de Wrapette: één van de kleuren uit het verloopgaren was exact gelijk aan het paars waardoor de spietjes niet mooi uit kwamen. Dus.... nieuw basisgaren gekocht. Na lang dubben matchte bruin er het beste bij. Nu is bruin bepaald niet mijn kleur maar ik besloot het een kans te geven. Tja, ik ben er niet blij mee. Ik denk dat ik deze nóg maar een keer uit ga trekken....

Op de foto vind ik het toch wel weer mooi, maar als ik er mee aan het breien ben... Ik dub nog even wat ik er mee ga doen.

Het heeft even geduurd maar de top van mijn Purple Delight is klaar en inmiddels ook gedubbeld. Dat had nog even wat voeten in aarde: om de een of andere onverklaarbare reden werkte de lattenmethode niet. Ik kreeg zowel de achterkantstof als ook de top niet mooi glad om de latten. Dus de meubels aan de kant en de hele zwik vastgeplakt op de vloer. Toen bleek de zwarte rand die ik er omheen had gezet te lubberen! Daarom maar het tornmesje ter hand genomen en de rand verwijderd. Daarna op de knietjes om de lagen op elkaar te rijgen. En dat is gelukt!



De top bestaat geheel uit paars, zwart en wit en ik heb er een mooie zwart-witte achterkant bijgevonden. Helaas was de stofbreedte nét niet toereikend voor de quilt, vandaar de zwarte baan die over de achterkant loopt.

En last but not least, heb ik ein-de-lijk mijn beugeltasje eens afgemaakt. Het tasje zelf was al maanden klaar, maar ik had de puf niet om de beugel er aan te naaien. Nu heb ik maar eens even de kiezen op elkaar gezet en het tasje afgemaakt. Ik ben er blij mee! Dit wordt mijn breitasje. Er kunnen met gemak twee strengen garen in en er zitten vakjes in waarin ik mijn stekenmarkeerders etc. kwijt kan.

Karin